가사
Clamavi ad te, Domine,
De profundis clamavi.
Vox mea non auditur in machina,
Sed tu, Domine, audis.
In subterraneis fodinis sedet
Homo qui dat vitam pro metallo raro.
Ut machina tua vigeat,
Ille moritur in tenebris.
In officinis sine lumine,
Manus parvulorum operantur.
Ut pretium descendat,
Dignitas ascendit in fumum.
"Res novae" — ita dicitur.
Sed res antiquissima manet:
Homo ab homine opprimitur
Propter aurum et potentiam.
Algorithmus eligit et excludit,
Invisibilia facit visibilia.
Sed "visibilia" non sunt omnes —
Pauperes, senes, alieni manent in umbra.
Data nostra venduntur
Sine consensu, sine pretio.
Persona fit productum,
Anima fit numerus.
Ecclesia autem non tacet:
"Ubi homo fit servus machinae,
Ibi peccatum sociale adest,
Ibi conversio requiritur."
Vox invisibilium ascendit —
Non ultra sileri potest!
In caelo auditur clamor illorum
Quos terra non videt.
Vox invisibilium ascendit —
Ad aures Dei pervenit.
Et Deus dicit: "Ite, liberate,
Quia omnis homo pretiosus est."
Leo XIII scripsit pro operariis,
Nos scribimus pro digitali servo.
Idem principium, nova forma:
Labor humanus primatum habet.
Non machina domina est laboris,
Non algorithmus iudex est valoris.
Homo qui laborat — capax amoris —
Participat in opere Creatoris.
Iura igitur clara sint,
Responsabilitas definita in omni gradu.
Ne progressus fiat idolum
Quod humanam victimam exigit.
Vox invisibilium ascendit —
Non ultra sileri potest!
In caelo auditur clamor illorum
Quos terra non videt.
Vox invisibilium ascendit —
Ad aures Dei pervenit.
Et Deus dicit: "Ite, liberate,
Quia omnis homo pretiosus est."
"Nisi Dominus custodierit civitatem —
Frustra vigilat qui custodit eam."
Non in potestate algorithmorum,
Non in mercato globali spes nostra est.
Sed in communione hominum
Qui mutuam responsabilitatem accipiunt.
Qui "linguam evangelicam" loquuntur:
Claram, liberam, non humiliantem.
Et facta est quies magna.
Et vox invisibilium
Tandem... tandem...
Audita est.
댓글 0